grzyby.pl

Amanita rubescens Pers. [🔉 a·ma·ni·ta *]

muchomor czerwieniejący
autorzy i statusy taksonu są widoczne na szerszym ekranie 🛈
Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)
pokrój; 24.07.1999, Dolny Śląsk, dolina Odry; copyright © by Marek Snowarski
Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)
Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)
Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)
Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)

owocnik

Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący)
Owocniki duże i masywne. Kapelusz jasnobrązowy, ochrowobrązowy, zazwyczaj z mniej lub bardziej silnym tonem czerwonym, mięsnoczerwony, brązowawoczerwony, także z czerwonobrązowymi plamami; powierzchnia wilgotna nieco lepka, poza tym sucha; pokryta licznymi brązoworóżowymi łatkami, zwykle dość drobnymi i koncentrycznie ułożonymi; 50-250 mm średnicy, półkulisty, potem wypukły do płaskiego; brzeg nie prążkowany.

Blaszki białe z wiekiem z czerwonawym odcieniem, uszkodzone po kilku do kilkunastu minutach przebarwiają się brązowoczerwono; gęste; zbliżone lub wolne.

Trzon młody białawy, potem czerwieniejący, brązowoczerwonawy, zwłaszcza u podstawy; 100-150 x 10-30 mm; z mocnym, prążkowanym na górnej powierzchni pierścieniem, białawym lub żółtawym; podstawa trzonu w formie nieco wydłużonej bulwki o powierzchni nagiej lub z niezbyt licznymi watowatymi wałeczkami - resztkami osłony.

Miąższ biały, w miejscach uszkodzonych lub z wiekiem przebarwiający się różowo-czerwonawo (zwłaszcza widoczne to u podstawy trzonu, wokół korytarzy wyjedzonych przez larwy owadów); na cięciu przebarwia się dość powoli, nawet do kilku godzin od zbioru, kiedy dopiero przebarwienie staje się wyraźne; kruchy; smak łagodny; zapach słaby lub bez zapachu. Owocniki duże i masywne. Kapelusz jasnobrązowy, ochrowobrązowy, zazwyczaj z mniej lub bardziej silnym tonem czerwonym, mięsnoczerwony, brązowawoczerwony, także z czerwonobrązowymi plamami; powierzchnia wilgotna nieco lepka, poza tym sucha; pokryta licznymi brązoworóżowymi łatkami, zwykle dość drobnymi i koncentrycznie ułożonymi; 50-250 mm średnicy, półkulisty, potem wypukły do płaskiego; brzeg nie prążkowany.

space

Trzon młody białawy, potem czerwieniejący, brązowoczerwonawy, zwłaszcza u podstawy; 100-150 x 10-30 mm; z mocnym, prążkowanym na górnej powierzchni pierścieniem, białawym lub żółtawym; podstawa trzonu w formie nieco wydłużonej bulwki o powierzchni nagiej lub z niezbyt licznymi watowatymi wałeczkami - resztkami osłony.

space

Sporocarps big and robust. Pileus pale brown, ochre brown, usually with more or less intensive red tones, flash-red, brownish-red, also with red-brown stains; surface subviscid when wet, then dry; with numerous brownish-pink warts, usually small and concentric; 50-250 mm broad, hemispheric, in age convex to plane; margin not strate.

Lamellae white, in age with red tint, injured becoming brown-red in few minutes; dense; close or free.

Stipe at first whitish, in age reding, brown-redish, especially at the base; 100-150 x 10-30 mm; with persistent, striate (on upper side) ring, whitish to yellowish; stipe base enlarged, with ±elongated bulb, with few cottony scales or zones of volva remnants, or naked.

Flesh white, demaged or in age slowly staining pink-red-brown, which is easy seen at stipe base, especially around worm holes; fragile; taste mild; odour weak or without any odour.

Sporocarps big and robust. Pileus pale brown, ochre brown, usually with more or less intensive red tones, flash-red, brownish-red, also with red-brown stains; surface subviscid when wet, then dry; with numerous brownish-pink warts, usually small and concentric; 50-250 mm broad, hemispheric, in age convex to plane; margin not strate.

space

Stipe at first whitish, in age reding, brown-redish, especially at the base; 100-150 x 10-30 mm; with persistent, striate (on upper side) ring, whitish to yellowish; stipe base enlarged, with ±elongated bulb, with few cottony scales or zones of volva remnants, or naked.

space

występowanie

Jest w czekliście.[105]
Bardzo pospolity. Owocniki pojawiają się w dużej ilości już w czerwcu i wyrastają do października w lasach iglastych, liściastych i mieszanych, pod różnymi drzewami; owocniki mogą się pojawiać także w suchszych okresach.Bardzo pospolity. Owocniki pojawiają się w dużej ilości już w czerwcu i wyrastają do października w lasach iglastych, liściastych i mieszanych, pod różnymi drzewami; owocniki mogą się pojawiać także w suchszych okresach.
Very common. Gregarious, summer-fall in hardwood and coniferous forests, also during more dry period.
Very common. Gregarious, summer-fall in hardwood and coniferous forests, also during more dry period.

jadalne czy trujące? 🟢

Smaczny grzyb jadalny, wydajności w zbieraniu sprzyja dość gruby miąższ, przeszkadza częste zasiedlenie przez larwy owadów. W Polsce nie ma tradycji jego zbierania, gdy np. w Czechach powszechnie zbierany. Smaczny grzyb jadalny, wydajności w zbieraniu sprzyja dość gruby miąższ, przeszkadza częste zasiedlenie przez larwy owadów. W Polsce nie ma tradycji jego zbierania, gdy np. w Czechach powszechnie zbierany.
Good edible. In Poland there is no tradition to collecting it for the table. E.g. in Czech Republic is widely collected. One must how perfect knowledge about simillar toxic Amanita e.g. muchomor plamisty (Amanita pantherina).
Good edible. In Poland there is no tradition to collecting it for the table. E.g. in Czech Republic is widely collected. One must how perfect knowledge about simillar toxic Amanita e.g. muchomor plamisty (Amanita pantherina).
Osoba zbierająca jadalne muchomory musi dobrze opanować rozróżnianie podobnych gatunków - bo są podobne silnie trujące - w szczególności łatwo o pomyłkę z muchomorem plamistym (Amanita pantherina). W odróżnieniu od muchomora czerwieniejącego ma on niezmienny miąższ, górna powierzchnia pierścienia nie jest prążkowana, brzeg kapelusza ma prążkowany (za wyjątkiem masywnej odmiany górskiej), bulwka u podstawy trzonu zwykle ma wyraźniejsze resztki osłony.Osoba zbierająca jadalne muchomory musi dobrze opanować rozróżnianie podobnych gatunków - bo są podobne silnie trujące - w szczególności łatwo o pomyłkę z muchomorem plamistym (Amanita pantherina). W odróżnieniu od muchomora czerwieniejącego ma on niezmienny miąższ, górna powierzchnia pierścienia nie jest prążkowana, brzeg kapelusza ma prążkowany (za wyjątkiem masywnej odmiany górskiej), bulwka u podstawy trzonu zwykle ma wyraźniejsze resztki osłony.
Bardzo podobny z wyglądu jest muchomor twardawy (Amanita excelsa), który odróżnia się niezmiennym miąższem i wydłużonym, korzeniastym zakończeniem bulwki.Bardzo podobny z wyglądu jest muchomor twardawy (Amanita excelsa), który odróżnia się niezmiennym miąższem i wydłużonym, korzeniastym zakończeniem bulwki.

Other relatively big, brown Amanita is poisonous muchomor plamisty (Amanita pantherina) it has unchanging flesh, upper surface of ring is not striated, cap margin is striated (but in var. abietinum growing in mountain spruce forests is not striated) and basal bulb got more prominent velum remnants.

space

Simillar look got edible muchomor twardawy (Amanita excelsa) which differs with unchanging flesh and pointrf basal bulb.

space

wybrane okazy · selected collections

znalezisko 19990724.8.99 - Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący); Dolny Śląsk, dolina Odry
990724-8
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, dolina Odry/ #11
znalezisko 19990703.9.99 - Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący); Dolny Śląsk, okolice Obornik Śląskich
990703-9
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, okolice Obornik Śląskich/ #2
znalezisko 19990703.10.99 - Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący); Dolny Śląsk, okolice Obornik Śląskich
990703-10
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, okolice Obornik Śląskich/ #11
znalezisko 19990703.5.99 - Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący); Dolny Śląsk, dolina Odry
990703-5
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, dolina Odry/ #9
znalezisko 20000815.2.00 - Amanita rubescens (muchomor czerwieniejący); Dolny Śląsk, Góry Bialskie
000815-2
leg. Marek Snowarski
/Dolny Śląsk, Góry Bialskie/ #4