|
owocnik
Kapelusz 30-90 mm średnicy; początkowo czysto biały, potem blado kremowy, słomkowy, z wiekiem lub uszkodzony plamisty, ceglasty do cynobrowoczerwonego; powierzchnia sucha, jedwabista, gładka, bez łuseczek ale delikatnie włókienkowata; kształt stożkowato wypukły z podwiniętym brzegiem, potem brzeg prostuje się, wywija i promieniście pęka, z wiekiem nieregularnie rozpostarty; w centrum kapelusz jest dość mięsisty, ku brzegom cienki.
Blaszki białe z wiekiem ciemno-oliwkowo-rdzawe, uszkodzone czerwienieją; ostrze jaśniejsze, białawo oszronione; ułożone dość gęsto, cienkie, szerokie, zatokowato wycięte do prawie wolnych.
Trzon duży i masywny, 50-200 x 8-20 mm, równogruby bez lub ze słabo zaznaczoną bulwką; biały z wiekiem różowy lub prawie cynobrowy (barwa włókienek na powierzchni) - zwłaszcza przy podstawie, przy szczycie oszroniony.
Miąższ w kapeluszu biały, w trzonie różowiejący; zapach wyraźny, przyjemny, słodkawy, owocowy, smak łagodny.
Lamellae white, with age dark olive-rusty, injured redden; edges lighter-coloured, whitish powdered; spaced quite close, thin, broad, sinuate to almost free.
Stipe big and massive, 50-200 x 8-20 mm, equal with or without a distinct bulb; white, with age pink or almost cinnabar (colour of the fibrils on the surface) - especially at the base, in apex pruinose.
Flesh in the cap white, in the stipe getting pink; odour strong, pleasant, sweetish, fruity, taste mild.
zarodniki
Wysyp zarodników ochrowobrązowy. Zarodniki gładkie, owalno-fasolkowate, wiele nieregularnych, 9-12 x 5-8 µm.
Częsty. Od maja do lipca (sierpnia), pojedynczo lub w grupach, na glebach wapiennych, w lasach liściastych, na poboczach dróg, pod bukami, lipami, dębami.
jadalne czy trujące? 🔴☠
Grzyb bardzo silnie trujący, zawiera dużo muskaryny[134], tak jak muchomor czerwony (Amanita muscaria).
uwagi

Mniejszy, podobnie zabarwiony strzępiak czerwieniejący (Inocybe godeyi) ma dobrze wykształconą bulwkę u podstawy trzonu. Brązowe formy mogą przypominać masywnego rysostrzępiaka popękanego (Pseudosperma rimosum) lub rysostrzępiaka perłowego (Pseudosperma perlatum), te jednak nie mają czerwieniejącego miąższu.
Włókniak ceglasty (Inosperma erubescens)/ to duże zagrożenie dla wiosennych grzybiarzy zbierających gęśnicę wiosenną (Calocybe gambosa)/ ponieważ wyrasta ona na tych samych stanowiskach co strzępiak ceglasty a młode owocniki obu tych gatunków są do siebie podobne. Zdecydowanie różni się ona białym wysypem zarodników.
Inna możliwa pomyłka to młoda płachetki zwyczajnej (Cortinarius caperatus)/ - rozmiar owocników w skrajnych przypadkach jest zbliżony, podobieństwo dotyczy barwy blaszek i w pewnym stopniu formy owocnika. Grzyby te rosną w różnych siedliskach. Jednak w praktyce możliwa jest pomyłka jeśli przechodzi się porządku dziennego nad szczegółami: "przez zachłanność gdy brak grzybów i na bezgrzybiu i rak ryba" [za opis takiego przypadku zatrucia dziękuję koledze T.].
wybrane okazy · selected collections ⇈

/Kościerzyna/

leg. Marek Snowarski
/Wolin/







