Cantharellus cibarius Fr.

Kapelusz 10-100(120) mm; żółty, jasnożółty do pomarańczowożółtego; kapelusz początkowo jest guzkowaty, później wypukły z podwiniętym brzegiem a u starszych okazów rozpostarty, wreszcie niemal lejkowaty; brzeg z wiekiem falisty, klapowany; powierzchnia kapelusza gładka, matowa.
Listewki barwy kapelusza, wyraźnie wykształcone, grube, nieregularnie widlasto rozgałęzione, często poprzecznie ze sobą połączone - jest to szczególnie widoczne u starych egzemplarzach; daleko zbiegające na trzon.

Miąższ biały do bladożółtego; zwarty, łamliwy, w trzonie włóknisty. Zapach miły, owocowy, korzenny, może przypominać pieprz. Smak łagodny, kwaskowaty do ostrawego.

Wysyp białawy, żółtawy lub jasnoochrowożółty. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, z ziarnistą zawartością, 7-11 x 4-6.5 µm.

Bardzo pospolity gatunek.

Szczególnie często spotyka się je na piaszczystych, kwaśnych glebach.

Jadalny. Jeden z najlepszych grzybów w Polskich lasach. Bardzo smaczny, o specyficznym aromacie i wyczuwalnym po chwili lekko ostrym posmaku. Przyjemnie się zbiera, bo są to ładne grzyby i jedynie sporadycznie stare egzemplarze mają "robaki" tj. larwy owadów. Nie nadają się do marynowania (nieciekawa konsystencja w marynacie). Susz także się nie sprawdza. Optymalną metodą konserwacji jest mrożenie po uprzednim zblanszowaniu.

Kurka jest bardzo charakterystycznym grzybem i trudnym do pomylenia. Z wierzchu łudząco podobna jest pospolita lisówka pomarańczowa (Hygrophoropsis aurantiaca). Jadalna ale niektóre źródła twierdzą, że zjedzona w dużej ilości może wywoływać lekkie zatrucia typu żołądkowego. Łatwo ją odróżnić zaglądając na spód kapelusza widać, że ma ona jaskrawo pomarańczowe, bardzo gęste i wąskie blaszki, miąższ kaeplusza w porównaniu do kurki jest bardzo cienki a konsystencja miękka.

Równie, jeśli nie bardziej łudząco podobny gdy oglądany z wierzchu, jest kolczak obłączasty (Hydnum repandum), ten jednak ma na spodniej stronie kapelusza kolczasty hymenofor.

Jest szereg rzadszych gatunków pieprzników, czasem też ujmowanych jako odmiany pieprznika jadalnego (Cantharellus cibarius)/. Różnią się one od "normalnej kurki" masywnością owocników i barwą. Mają też węższe spektrum siedlisk które wybierają. W mojej ocenie nie różnią się pomiędzy sobą "pieprznikowym aromatem".

Pieprznik blady (Cantharellus pallens)/ rośnie w lasach liściastych i ma duże, masywne owocniki podobnie jak pieprznik jadalny; różni się tylko jasną kremowożółtą barwą.

Pieprznik pomarańczowy (Cantharellus friesii)/ to rzadki gatunek, rośnie pod bukami, zwykle pojedynczo, ma owocniki delikatniejsze, o cienkim miąższu, pomarańczowym kapeluszu i hymenoforze bladoróżowym z liliowym odcieniem.