Galerina autumnalis (Peck) A.H. Sm. et Singer

Kapelusz 25-50 mm średnicy, kloszowaty, z wiekiem coraz bardziej wypłaszczony, wierzchołek szeroki, tępy; higrofaniczny, wilgotny żółtobrązowy, ochrowobrązowy, pomarańczowobrązowy; powierzchnia gdy wilgotna to lepka i śliska w dotyku; suchy beżowoochrowy; brzeg nie prążkowany, równy i ostry.

Trzon u góry brązowawy, ku podstawie ciemniejący do czarnobrązowego; powierzchnia pokryta białymi włókienkami, resztkami osłony; 40-60 mm długości i 3-4 mm szerokości; pierścień włókienkowato-błoniasty, stosunkowo trwały.

Barwa wysypu zarodników rdzawobrązowa.

Skórka kapelusza z wyraźną warstwą śluzowaciejących strzępek (ixocutis).

Zarodniki drobno brodawkowane, łysinka (suprahilar plage) wyraźna, 9-10.5 × 5-5.5 µm [102], 7.5-10.6 × 4.6-6 µm Q= 1.5-1.8 , 8-10 × 5.5-6.5 µm [106].

Częsta. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo, częściej prawie w wiązkach lub w grupach, na rozkładającym się drewnie drzew liściastych i iglastych, także na trocinach, zżynkach i pniakach oraz na zagrzebanym drewnie.

Śmiertelnie trująca o toksynach analogicznych do muchomora zielonawego (Amanita phalloides).

Podobna do hełmówki jadowitej (Galerina marginata) od której wyróżnia się dobrze rozwiniętą żelatynowatą warstwą skórki kapelusza (w dotyku tłusta do lepkiej), nieco masywniejszymi owocnikami z mocniejszym i trwalszym pierścieniem; zarodniki ma mniej szorstko urzeźbione; ma też rosnąć na drewnie liściastym w odróżnieniu od hełmówki jadowitej (Galerina marginata) która rośnie na drewnie iglastym.