Flammulina velutipes (Curtis) Singer

Kapelusz pomarańczowożółty, czerwonożółtawy do brązowawożółtego, barwy miodu, w centrum ciemniejszy; (10)20 - 60(120) mm, młody wypukły, potem spłaszczony, stary powyginany; powierzchnia gładka, naga, w czasie wilgotnej pogody silnie śluzowata i błyszcząca; brzeg jaśniejszy i gdy wilgotny to wyraźnie przeświecająco prążkowany.

Trzon brązowawy z żółtawym szczytem, ku podstawie nieco ciemniejszy do aksamitnoczarnego, może być cały tej barwy; 30-100 x (2)3-12(20) mm, dość smukły, równogruby z szerszym szczytem, rośnie w wiązkach, trzony poszczególnych owocników są zrośnięte podstawami i często tworzą korzeniaste zakończenie zagłębione w podłożu; bez pierścienia; pełny, z wiekiem pusty; powierzchnia delikatnie aksamitna, tylko w górze naga, lepka.

Barwa wysypu zarodników biała.

Pospolity. Owocuje od września do kwietnia, szczególnie obficie w listopadzie, zimą w okresach bezmroźnych i wczesną wiosną, rzadko w innych porach roku. Owocniki znoszą mrozy i po ich ustąpieniu rozwijają się dalej. Owocniki wyrastają w większych grupach, po kilka do kilkunastu owocników w wiązce, na drewnie drzew liściastych, głównie wierzb, olsz, topoli, wiązów, rzadziej buka, bardzo rzadko świerku. Najczęściej można spotkać w zadrzewieniach wzdłuż rzek i strumieni. Daje się łatwo uprawiać lecz z uwagi na niewielki rozmiar owocników uprawiany jest jedynie amatorsko.

Pozyskiwana ze stanu dzikiego lub z uprawy.

Próbowałem kapelusze tradycyjnie duszone z olejem i cebulką, potem osolone i popieprzone. Istotnie są smaczne.

Barwa owocnika jest mało istotna przy oznaczaniu, zmienna od jasnej, prawie ciepło białej, do ciemnej ciepłej brązowej, niemal czarnej. Mocną cechą diagnostyczną płomiennicy, obok zimowej pory występowania, jest aksamitna powierzchni trzonu, szczególnie dobrze widoczna w dolnej połowie trzonu. Nie bez powodu znajduje się ona w epitecie gatunku - "velutipes", czy dawnym polskim - "aksamitnotrzonowa". Widać ją, niezależnie od barwy trzonu, jako jasną strefę rozproszonego światła na krawędzi przy oglądaniu "pod światło". Aksamitność tworzą gęsto obok siebie ustawione króciutkie włoski, czy też brodaweczki, a w zasadzie tej formy strzępki na powierzchni trzonu.

W okresie letnim występuje forma aestivalis zimówki o ciemniejszym kapeluszu, trzonie jaśniejszym i słabiej owłosionym.

Wszystkie płomiennice (Flammulina) mają jasną, prawie białą barwę wysypu zarodników.

Cechy rodzaju Rodzaj liczy trzy gatunki, rosną na drewnie, zazwyczaj zimą lub wczesną wiosną. Podobne są do grzybów z rodzaju pieniążek (Collybia) od których różnią się palisadowo ułożonymi strzępkami w skórce kapelusza; u pieniążków te strzępki są leżące.