|
owocnik
Owocniki konsolowate, półkuliste, pułeczkowate, przyrośnięty bokiem do podłoża, rzadziej rozpostarto-odgięte, poduszeczkowate lub nieregularne; zwykle wyrastają po kilka obok siebie i pozrastane; duże, 50-250 mm szerokości i 15-50 mm grubości; kremowe lub ochrowe z brudnym szarym odcieniem, jasnobrązowe, barwy drewna, niestrefowane; powierzchnia naga lub nieznacznie omszona, wyraźnie bruzdowana, nierówna, chropowata; brzeg owocnika dość ostry, zwykle płonny.
Miąższ korkowaty i elastyczny, jednorodny, dość cienki; po wyschnięciu barwy drewna. Zapach słaby, grzybowy. Smak cierpki.
zarodniki
Wysyp zarodników biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, bezbarwne, 6-7.5 x 3-3.5 µm.
Bardzo pospolity. Na drewnie dębów, bardzo rzadko innych drzew liściastych (jak grab lub buk). Głównie w lasach ze starymi dębami ale także na drewnie konstrukcyjnym, belkach i słupach. Rośnie przez cały rok.
znaczenie gospodarcze
Szkodliwy grzyb szybko niszczący drewno, także w konstrukcjach. Powoduje brunatną zgniliznę drewna.
Przeważająca część grzybów nadrzewnych do rozwoju wymaga wilgotniejszego mikroklimatu dna lasu. Nieliczne gatunki, tak jak gmatwek dębowy (Daedalea quercina)/ lub niszczyca płotowa (Gloeophyllum sepiarium)/ posiadają zdolność opanowywania drewnianych konstrukcji poza lasami. Dawniej, przed wprowadzeniem stali i betonu jako podstawowego materiału w budownictwie, grzyby nadrzewne były dużym problemem gospodarczym. Aby drewno konstrukcyjne nie było niszczone musi być suche i nasycone odpowiednimi preparatami antygrzybowymi.
Inny pospolity gatunek o podobnym hymenoforze to to gmatwica chropowata (Daedaleopsis confragosa), wyrasta w lasach, parkach i zaroślach na drewnie drzew liściastych a zwłaszcza na wierzbowym. Owocniki cieńsze; brzeg ostry i cienki. Kształt porów zmienny od okrągławych, przez labiryntowate do prawie blaszek; uciśnięte czerwienieją lub różowieją.