Pseudohydnum gelatinosum (Scop.) P. Karst.

Owocnik bokiem przyrośnięty do podłoża, łopatkowaty, językowaty, z krótkim trzonem; szerokość 10-80 mm, grubości 5-10 mm; zwykle wyrastają dachówkowato jedne nad drugimi i są pozrastane ze sobą; galaretowaty, szklisty, barwy białawej, jasnoszarej i rzadziej ciemniejszy fioletowawobrązowy do ciemnobrązowego. Górna powierzchnia płonna, nierówna, ziarnista lub brodawkowana; na dolnej powierzchni kolczasty hymenofor, o kolcach drobnych, gęsto rozmieszczonych, biało-opalizujących, szpiczastych, długości do 3 mm.

Wysyp zarodników biały. Zarodniki kulistawe, gładkie, bezbarwne, 5-8.5 x 3.5-6.5 µm.

Pospolity. Owocniki wyrastają w przeciągu całego roku, ale najczęściej od lata do jesieni na silnie rozłożonym drewnie drzew iglastych, na pniakach, kłodach, rzadko na drewnie drzew liściastych.

Jadalny.[105][134] Jadany także na surowo. Jest bez smaku ale dekoracyjny. Ze względów sanitarnych odradza się jednak zjadania grzybów nie poddanych obróbce termicznej.

Grzyb bardzo charakterystyczny i trudny do pomylenia z czymkolwiek innym. Stanowi świetną ilustrację tego, w jak dużym procencie niektóre organizmy składają się z wody – po wyschnięciu pozostaje znikomo cienki opłatek.