smiertelnie trujący

Inocybe geophylla (Sow.) Kummer

strzępiak ziemistoblaszkowy strzępiak ziemisty
na stronie — owocnik · występowanie · wartość · gatunki podobne
Inocybe geophyllum
w grupach na drodze leśnej i pod drzewami; 10.10.1999, Dolny Śląsk, dolina Odry; copyright © by Marek Snowarski
Inocybe geophyllum
w grupach, odmiana liliowa (var. lilacina), przy strumieniu pod klonami i lipami
Inocybe geophylla (strzępiak ziemistoblaszkowy)
grupa młodych owocników pod klonami/lipami
Inocybe geophyllum
młody owocnik, w grupach na drodze leśnej i pod drzewami
Inocybe geophyllum
blaszki i trzon; młode owocniki, w grupach na drodze leśnej i pod drzewami

owocnik

Inocybe geophyllum
Inocybe geophyllum
Kapelusz biały lub kremowy, Inocybe geophylla var. lilacina jasno fioletowy, obie odmiany rosną na tych samych stanowiskach, często w jednym czasie i w pobliżu siebie; średnica kapelusza (10)20-30(40) mm; młody stożkowaty z powiniętym brzegiem, potem wypukły i wreszcie rozpostarty, z wyraźnym ostrym garbkiem; powierzchnia za młodu jedwabista, potem promieniście włóknista, matowa, wilgotna nieco lepka; z wiekiem brzeg kapelusza porozrywany.

space

Trzon białawy, u szczytu oprószony, poza tym jedwabiście lśniący, delikatnie wzdłużnie włókienkowaty; 40-60 x 2-4 mm, równogruby, smukły, łamliwy, często wygięty, bez bulwki lub niewyraźnie zgrubiały. Osłona widoczna u młodych egzemplarzy, delikatna włókienkowata, biała, szybko zanika.

space

Pileus white to cream, (in violet varieties Inocybe geophylla var. lilacina light violet), both varieties grow at the same localities, often at the same time and in proximity of each other; the cap (10)20-30(40) mm in diameter; young conical with incurved margin, later convex, finally expanding, with a distinct acute umbo; surface when young silky, later radially fibrillose, dull, viscid when wet; in age margin of the cap rimose.

space

Stipe whitish, at the apex pruinose, otherwise silky and glossy, delicately longitudinally fibrillose; 40-60 x 2-4 mm, equal, slender, brittle, often bent, bulbless or slightly clavate. The veil present in young specimens, fine fibrillose, white, evanescent.

space

występowanie

Pospolity, owocniki wyrastają od maja(lipca) do listopada w miejscach trawiastych, wilgotnych, wzdłuż dróg w lasach liściastych i iglastych.

Common, spring-fall, gregarious in hardwood and coniferous forests, in wet places, along forest roads.

wartość

Śmiertelnie trujący. Ma wysokie stężenie muskaryny paraliżującej między innymi mięśnie oddechowe.

Deadly poisonous.

gatunki podobne

Inocybe fibrosa ma białe owocniki, ale większe, masywniejsze.
Strzępiak ziemisty obok typowej formy białej tworzy odmiany barwne jak: Inocybe geophylla var. lilacina
Na pierwszy rzut oka odmiana fioletowa może być brana za podobne pospolite nieduże fioletowe grzyby jak: również trującą grzybówka fioletowawa (Mycena pura) i jadalną lakówka ametystowa (Laccaria amethystea).

space

literatura · references
· Fluck, M., 1995 — Jaki to grzyb? p.326 [2]
· Wojewoda W., 1994 — Podręczny atlas grzybów. p.96 [4]
· Garnweidner, E., 1994 — Encyklopedia kieszonkowa - Grzyby. p.186 [3]
· baza „publikacje po 2000 r.” #2175
· baza „publikacje po 2000 r.” #2176
· baza „publikacje po 2000 r.” #2177
obecnie nie jesteś zalogowany(a) — oglądasz okrojoną, przeglądową wersję atlasu — zaloguj się (pola w prawym górnym rogu każdej strony)
lub załóż konto dostępu o ile go jeszcze nie posiadasz

Copyright © 1997-2017 by Marek Snowarski – formularz kontaktowy/contact form
przeglądowa (zwykła) wersja atlasu 17.05.10 · ta strona była ostatnio zmieniana/last modified 14.03.2017 · powstała/was created 14.10.1998

Zalinkuj tę stronę kodem (przykładowy tekst linku dostosuj do swoich potrzeb):
<a href="http://www.grzyby.pl.pl/gatunki/Inocybe_geophylla.htm"> Inocybe geophylla (strzępiak ziemistoblaszkowy) - Atlas grzybów Polski grzyby.pl</a>